ย้อนกลับไปในอดีต เวลาต้องการเข้าเว็บไซต์ เรามักคุ้นเคยกับการพิมพ์ www. นำหน้าชื่อเว็บไซต์อยู่เสมอ แต่ปัจจุบันเราสามารถพิมพ์เพียงชื่อโดเมน เช่น google.com หรือ facebook.com ลงในช่อง Address Bar ของเบราว์เซอร์ แล้วเข้าสู่เว็บไซต์ได้ทันที พฤติกรรมที่เปลี่ยนไปนี้เป็นส่วนหนึ่งของ วิวัฒนาการการเข้าเว็บไซต์ ที่เกิดขึ้นพร้อมกับการพัฒนาของเว็บเบราว์เซอร์ ระบบ DNS และเทคโนโลยีเว็บไซต์บนอุปกรณ์พกพา
นอกจากการเปลี่ยนแปลงจาก www มาเป็นการใช้ชื่อโดเมนโดยตรงแล้ว ในช่วงที่สมาร์ทโฟนเริ่มได้รับความนิยม เว็บไซต์จำนวนมากยังเคยมีหน้าเว็บสำหรับมือถือโดยเฉพาะ ซึ่งใช้ชื่อขึ้นต้นด้วย m. อีกด้วย เรื่องราวเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าเว็บไซต์มีการปรับตัวตามพฤติกรรมการใช้งานของผู้คนมาอย่างต่อเนื่อง
www คืออะไร? ทำไมเว็บไซต์ในอดีตจึงนิยมใช้
www ย่อมาจาก World Wide Web ซึ่งเป็นระบบการเข้าถึงข้อมูลและเอกสารต่าง ๆ ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ส่วน www ที่อยู่หน้าชื่อเว็บไซต์ เช่น www.example.com นั้น ทำหน้าที่เป็นชื่อโฮสต์ (Hostname) ที่นิยมใช้ระบุบริการเว็บไซต์บนเซิร์ฟเวอร์
ในอดีต เซิร์ฟเวอร์หนึ่งเครื่องอาจให้บริการหลายอย่าง เช่น เว็บไซต์ อีเมล หรือบริการรับส่งไฟล์ การแยกชื่อบริการด้วยชื่อโฮสต์จึงช่วยให้จัดการบริการแต่ละประเภทได้สะดวกขึ้น โดย www มักถูกใช้เป็นชื่อสำหรับบริการเว็บไซต์ ขณะที่บริการอื่นอาจใช้ชื่ออย่าง mail หรือ ftp
ด้วยเหตุนี้ ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตจึงคุ้นเคยกับการพิมพ์ www นำหน้าชื่อเว็บไซต์ และเว็บไซต์จำนวนมากก็ใช้รูปแบบดังกล่าวเป็นที่อยู่หลัก อย่างไรก็ตาม www ไม่ใช่ข้อบังคับของการสร้างเว็บไซต์ เพราะเว็บไซต์สามารถใช้ชื่อโดเมนโดยไม่มี www ได้เช่นกัน
ทำไมปัจจุบันเข้าเว็บไซต์ได้โดยไม่ต้องพิมพ์ www
เหตุผลสำคัญคือเว็บไซต์สามารถกำหนดให้ชื่อโดเมนหลัก เช่น example.com ใช้เข้าถึงเว็บไซต์ได้โดยตรง ไม่จำเป็นต้องมี www นำหน้าเหมือนที่หลายคนคุ้นเคยในอดีต
ชื่อ example.com และ www.example.com ถือเป็นชื่อที่อยู่บนระบบ DNS คนละชื่อกัน เจ้าของเว็บไซต์สามารถตั้งค่าระบบให้ทั้งสองชื่อชี้ไปยังเซิร์ฟเวอร์เดียวกันได้ หรือกำหนดให้ชื่อหนึ่งส่งต่อไปยังอีกชื่อหนึ่ง เพื่อให้ผู้เข้าชมใช้ที่อยู่เว็บไซต์รูปแบบเดียวกัน
ตัวอย่างเช่น เมื่อเจ้าของเว็บไซต์ตั้งค่าให้ example.com และ www.example.com เข้าถึงเว็บไซต์เดียวกัน ผู้ใช้งานก็สามารถเลือกพิมพ์ชื่อใดชื่อหนึ่งได้ตามที่เว็บไซต์รองรับ จึงไม่จำเป็นต้องจดจำว่าต้องเติม www ทุกครั้ง
Address Bar ในปัจจุบันทำหน้าที่ได้มากกว่าการใส่ URL
อีกหนึ่งสิ่งที่เปลี่ยนไปคือเว็บเบราว์เซอร์ในปัจจุบันได้รวมช่องใส่ที่อยู่เว็บไซต์และช่องค้นหาเข้าไว้ด้วยกัน เช่น Google Chrome เรียกช่องนี้ว่า Omnibox ส่วนเบราว์เซอร์อื่นก็มีแนวทางการทำงานในลักษณะเดียวกัน
เมื่อเราพิมพ์ชื่อเว็บไซต์ เช่น google.com เบราว์เซอร์จะพิจารณาข้อความและช่วยนำทางไปยังเว็บไซต์ แต่หากพิมพ์คำทั่วไป เช่น วิธีแก้คอมพิวเตอร์เปิดไม่ติด เบราว์เซอร์ก็จะนำข้อความนั้นไปค้นหาผ่าน Search Engine ที่ตั้งค่าไว้
นอกจากนี้ เบราว์เซอร์ยังสามารถแนะนำเว็บไซต์จากประวัติการเข้าชม เติมข้อความที่เคยใช้งาน และแสดงคำแนะนำจากระบบค้นหาได้อีกด้วย ทำให้การเข้าเว็บไซต์สะดวกขึ้นโดยไม่ต้องจำ URL แบบเต็มทุกครั้ง
จาก www สู่ m. เมื่อเว็บไซต์เริ่มรองรับสมาร์ทโฟน
เมื่อสมาร์ทโฟนเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น เว็บไซต์ก็ต้องปรับตัวให้เหมาะกับหน้าจอขนาดเล็ก เพราะเว็บไซต์ที่ออกแบบมาสำหรับคอมพิวเตอร์ในอดีตอาจแสดงผลบนโทรศัพท์มือถือได้ไม่สะดวก ทั้งตัวอักษรที่เล็กเกินไป เมนูที่ใช้งานยาก และเนื้อหาที่ต้องเลื่อนหน้าจอไปมา
ในช่วงหนึ่ง เว็บไซต์จำนวนมากจึงเลือกสร้างเว็บไซต์สำหรับมือถือแยกออกมาต่างหาก โดยใช้ชื่อโดเมนขึ้นต้นด้วย m. เช่น www.example.com สำหรับคอมพิวเตอร์ และ m.example.com สำหรับโทรศัพท์มือถือ
เว็บไซต์บางแห่งยังสามารถตรวจสอบอุปกรณ์หรือเบราว์เซอร์ที่ผู้เข้าชมใช้งาน แล้วนำผู้ใช้ไปยังเว็บไซต์เวอร์ชันที่เหมาะสมโดยอัตโนมัติ วิธีนี้ช่วยให้ผู้ใช้งานโทรศัพท์มือถือได้รับประสบการณ์ที่ดีกว่าการเปิดหน้าเว็บสำหรับคอมพิวเตอร์โดยตรง
Responsive Web Design เข้ามาเปลี่ยนรูปแบบเว็บไซต์
ต่อมาเทคโนโลยี Responsive Web Design ได้รับความนิยมมากขึ้น แนวทางนี้ช่วยให้เว็บไซต์สามารถปรับขนาดและจัดวางองค์ประกอบต่าง ๆ ให้เหมาะสมกับหน้าจอของอุปกรณ์ที่ใช้งาน ไม่ว่าจะเป็นคอมพิวเตอร์ แท็บเล็ต หรือสมาร์ทโฟน
ข้อดีคือเว็บไซต์สามารถใช้ URL เดียวกันได้ทุกอุปกรณ์ ไม่จำเป็นต้องสร้างเว็บไซต์แยกเป็นเวอร์ชันคอมพิวเตอร์และมือถือเหมือนในอดีต แนวทางนี้ช่วยลดความซับซ้อนในการดูแลเว็บไซต์ และทำให้การปรับปรุงเนื้อหาทำได้สะดวกขึ้น
นี่จึงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เว็บไซต์จำนวนมากในปัจจุบันไม่ได้ใช้ m. แยกออกมาเหมือนเมื่อก่อน แม้จะยังมีบางเว็บไซต์ที่เลือกใช้ระบบแยก URL สำหรับมือถืออยู่ก็ตาม
DNS คืออะไร? เกี่ยวข้องกับการเข้าเว็บไซต์อย่างไร
DNS (Domain Name System) คือระบบที่ช่วยแปลงชื่อโดเมนที่มนุษย์จดจำได้ เช่น example.com ให้เป็นหมายเลข IP Address หรือข้อมูลปลายทางที่คอมพิวเตอร์ใช้ติดต่อกับเซิร์ฟเวอร์ได้
หากเปรียบเทียบให้เข้าใจง่าย DNS ก็คล้ายกับสมุดรายชื่อที่ช่วยค้นหาว่าชื่อเว็บไซต์ที่เราต้องการนั้นต้องติดต่อไปยังปลายทางใด เมื่อพิมพ์ชื่อโดเมนลงในเบราว์เซอร์ ระบบจะใช้ DNS เพื่อค้นหาข้อมูลที่อยู่ของชื่อโดเมนนั้น ก่อนที่เบราว์เซอร์จะติดต่อไปยังเซิร์ฟเวอร์เพื่อขอข้อมูลเว็บไซต์
สิ่งสำคัญคือ DNS ไม่ได้ทำหน้าที่ตัดคำว่า www ออกจากชื่อเว็บไซต์ และไม่ได้เป็นตัวเปลี่ยน URL ให้โดยอัตโนมัติ แต่เจ้าของเว็บไซต์สามารถกำหนดค่าระบบ DNS ให้ชื่อโดเมนหลักและชื่อที่มี www ชี้ไปยังปลายทางเดียวกันได้ ส่วนการส่งต่อจากชื่อหนึ่งไปยังอีกชื่อหนึ่งจะเป็นหน้าที่ของเว็บเซิร์ฟเวอร์หรือระบบเว็บไซต์ที่ตั้งค่าไว้
สรุปวิวัฒนาการการเข้าเว็บไซต์จากอดีตถึงปัจจุบัน
จากเดิมที่ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตคุ้นเคยกับการพิมพ์ www นำหน้าชื่อเว็บไซต์ ปัจจุบันการเข้าถึงเว็บไซต์สะดวกขึ้นมาก เราสามารถพิมพ์ชื่อโดเมนโดยตรงผ่าน Address Bar หรือใช้ช่องเดียวกันเพื่อค้นหาข้อมูลได้ทันที
ขณะเดียวกัน เว็บไซต์ก็เปลี่ยนจากการแยกเวอร์ชันสำหรับคอมพิวเตอร์และมือถือด้วย www กับ m. มาเป็นการออกแบบแบบ Responsive Web Design ที่สามารถปรับการแสดงผลให้เหมาะสมกับอุปกรณ์หลากหลายประเภท
วิวัฒนาการการเข้าเว็บไซต์ จึงไม่ได้เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของชื่อเว็บไซต์เพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลจากการพัฒนาเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต เว็บเบราว์เซอร์ และรูปแบบการออกแบบเว็บไซต์ เพื่อให้ผู้ใช้งานเข้าถึงข้อมูลได้ง่ายและสะดวกยิ่งขึ้น
แหล่งอ้างอิง
- MDN Web Docs — How the web works [13]
- MDN Web Docs — Domain [9]
- MDN Web Docs — Responsive web design [1]
- Google Chrome Help — Set default search engine and site search shortcuts [3]
- Chrome for Developers — chrome.omnibox [5]
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น